เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 342 อู้เป่าตระกูลจ้าว (1)
เว่ยซีอินทำเช่นเดียวกับทุกครั้งก่อนออกจากบ้าน นั่นคือไปลาเบื้องหน้าปู่ที่เรือนหลักก่อน
เว่ยหล่างก็ไปด้วยกัน
ครั้งนี้เว่ยหล่างจะตามไปด้วย เพราะนางรับปากเด็กน้อยแล้วว่าต่อไปจะไปที่ใดก็จะบอกเขา ไม่ทิ้งเขาไว้ตามลำพังอีก
เว่ยจี้นั่งเงียบอยู่บนที่นั่งประธาน มองเด็ก ๆ ที่เก่งกาจถึงเพียงนี้ ทั้งภาคภูมิใจทั้งปวดใจ สุดท้ายจึงกลายเป็นเพียงเสียงถอนหายใจ “ไปเถอะ กลับมาเร็ว ๆ”
กำลังพลชั้นยอดนับหมื่น พร้อมยุทธภัณฑ์รูปแบบใหม่ ต่อให้ยึดครองทั้งเขตเหอเจียนก็ไม่ใช่เรื่องยาก
เรื่องความปลอดภัย เขาไม่ได้กังวล สิ่งที่เขาห่วงคือเรื่องหลังจากนี้
“หลานสาวทราบแล้ว” เว่ยซีอินเข้าใจแจ่มแจ้ง แต่ไม่ได้อธิบายสิ่งใด นางตัดสินใจแน่วแน่แล้ว หลังพาน้องชายคุกเข่าคำนับปู่ก็จากไป