กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 334 ด้ามทวน
เว่ยถิงกล่าวว่า “เพื่อป้องกันเกราะม้าเสียหาย ฉันยังให้ทางท่านป้าเจ็ดเย็บสำรองไว้อีกชุดหนึ่ง ถึงเวลาคุณออกเดินทางก็นำไปด้วย”
เว่ยซีอินนั่งถอนหายใจ “ฉันอยากเอาไปทุกอย่าง ฤดูหนาวออกจากบ้านต้องเอาเสื้อหนา ผ้าห่มหนา ธัญพืช อาวุธ ดินปืน อาหารม้า... ไม่รู้ต้องบรรทุกเต็มรถเข็นกี่คัน”
เวลานี้นางเพียงอยากแหงนหน้าร้องตะโกนสู่ฟ้า ขอแค่มอบมิติให้ฉัน ฉันก็ย้ายโลกทั้งใบได้
เว่ยถิงกล่าวอย่างอ่อนโยน “ก็ไม่มีทางเลือก ธัญพืชและเสบียงต้องเตรียมให้เพียงพอ เอาไปมากหน่อยไม่เสียหาย”
เขาเปิดลิ้นชักหยิบกุญแจ เตรียมพาลูกพี่ลูกน้องไปดูเกราะม้าที่คลังพัสดุ