กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 327 ปล้นกวาดเมือง (สิบ)
เว่ยเหอถึงกับตะลึงงัน
เหตุใดจึงไม่เหมือนที่เขาคิดไว้เลย
เขานึกว่าท่านลุงท่านอาเห็นแล้วจะยินดีและเอ่ยชมเขาเสียอีก
เว่ยเหอตอบเสียงอู้อี้ “เรียนท่านอาเจ็ด หลานได้เรียนรู้อะไรมากมาย...” เขาพูดต่อไม่ออก สีหน้าเต็มไปด้วยความน้อยใจ พลางมองบรรดาท่านลุงท่านอา
อย่างไรก็เป็นเด็กในบ้านเดียวกัน ท่านลุงท่านอาบางคนเห็นเขาเป็นเช่นนี้ก็สงสารจับใจ จึงช่วยพูดให้
“เด็กคนนี้พัฒนาขึ้นมากแล้ว ทั้งทำงานสนับสนุนด้านหลังได้ ทั้งสังหารซอมบี้ได้ ภารกิจเดี่ยวครั้งแรกก็ทำได้ดีมาก จัดการเมืองตงอู่ได้อย่างเป็นระเบียบ”
จะให้พวกเขาไปเทียบกับแม่นางห้าไม่ได้หรอก
มีอะไรให้เทียบกันได้
ต่อให้ให้เวลาพวกเขาอีกสิบปี ก็ยังเทียบแม่นางห้าไม่ได้