ตอนที่ 307 การอบรมสั่งสอน

ตอนที่ 307 การอบรมสั่งสอน

เมื่อเห็นหัวไชเท้าน้อยวิ่งร้องไห้มาหาตน

เว่ยซีอินทั้งขำทั้งจนใจ นางก้มตัวลงเล็กน้อย อุ้มเด็กที่พุ่งเข้ามา “เหวินคังเป็นอะไรไป”

เหวินคังสะอึกสะอื้นแต่ไม่พูดอะไร

ในจิตใต้สำนึก เขารู้สึกว่าการแพ้ประลองเป็นเรื่องน่าอับอาย พอเมื่อครู่เห็นป้าห้าอย่างกะทันหัน ความน้อยใจทั้งหมดก็ทะลักขึ้นมา น้ำตาจึงกลั้นไม่อยู่…

ครั้นป้าห้าถามขึ้นจริง ๆ เหวินคังก็เพียงสะอื้นเบา ๆ พูดไม่ออก ไม่ยอมเอ่ยปาก

เว่ยซีอินเห็นกู่ชิวตัวน้อยมีท่าทางกระอักกระอ่วนไม่สบายใจ ก็เข้าใจทันที “ที่แท้ก็แพ้ป้าน้อยนี่เอง”

สำหรับนาง กู่ชิวทั้งขยันหมั่นเพียร แพ้ให้นางมิใช่เรื่องปกติหรอกหรือ