กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 303 ข่าวคราวจากกว่างผิง
เว่ยซีอินได้ฟังก็รู้สึกโล่งใจอยู่บ้าง “ดูท่ายัยหนูน้อยจะเจอสิ่งที่อยากทำแล้ว”
อู๋ป๋อยิ้มพลางกล่าวว่า “ความกล้าก็ไม่ได้น้อยเหมือนก่อนแล้ว โรงงานอยู่ในตัวเมืองอำเภอ ทุกวันออกจากบ้านตอนฟ้าสาง กลับมาตอนเย็น ไปกลับเองได้สบาย”
เว่ยซีอินพยักหน้า “เป็นเรื่องดี ข้างกายฉันไม่จำเป็นต้องมีคนคอยปรนนิบัติ เธอมีเรื่องของตัวเองให้ทำ ชีวิตก็เต็มเปี่ยม รออีกหน่อยฉันจะไปบอกที่โถงหมิงจิ้ง ต่อไปค่าแรงของหนิงซวงก็จ่ายตามเดิม”
เธอเงยหน้ามองท้องฟ้า เวลานี้เกือบจะเป็นยามเว่ยสามเค่อแล้ว
ฤดูร้อนอุณหภูมิสูง แสงอาทิตย์ร้อนแรงแผดเผา
โดยทั่วไปยามอู่จึงไม่มีใครออกจากบ้าน