ตอนที่ 286 ยึดเมืองอำเภอจงเหริน (4)

ตอนที่ 286 ยึดเมืองอำเภอจงเหริน (4)

เหล่าทหารชะงักฝีเท้าพร้อมกัน ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

นายกองร้อยมีสีหน้ารำคาญ ตวาดว่า “ยังยืนเหม่ออะไรกัน รีบแก้มัดให้นาง แล้วสอบถามที่อยู่ขององค์หญิง!”

น้ำตาไหลออกจากดวงตาของนางกำนัลที่ถูกมัดอยู่กับพื้น พวกนางยังคงส่ายหน้าไม่หยุด

ทหารไม่กล้าชักช้าอีก จึงทำตามคำสั่งและเดินเข้าไป

เมื่อทหารคนหนึ่งก้าวเท้าออกไป เส้นด้ายบาง ๆ ที่ลอยจากพื้นเพียงไม่กี่ส่วน บางดุจเส้นผม และสานขัดกันหนาแน่นใต้ฝ่าเท้า ก็กลืนหายไปกับความมืดสลัวภายในตำหนักจนแทบไม่มีผู้ใดสังเกตเห็น

ทหารรู้สึกเพียงว่าฝ่าเท้าคล้ายชนเข้ากับบางสิ่ง เขาก้มลงมอง ทว่ากลับไม่พบสิ่งใด