กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 252 พิชิตจงซาน (2)
“ผู้ใต้บังคับบัญชาไม่กล้า”
สีหน้าของสิงสือดูย่ำแย่ เขาคุกเข่าอยู่เบื้องล่าง สีหน้าผันแปรคาดเดาไม่ได้ กำลังจะเอ่ยปากอีกครั้ง
รองแม่ทัพจางเจี่ยนที่อยู่ข้างกาย เห็นดวงตาของหยวนซานหลางซึ่งนั่งอยู่เบื้องบนคล้ายมีโทสะ พลันรู้ว่าสถานการณ์ไม่ดี จึงรีบชิงเอ่ยขึ้นว่า “โปรดฝ่าบาทระงับโทสะ แม่ทัพเพียงเห็นว่าครั้งนี้ทหารบาดเจ็บล้มตายหนัก จึงพลั้งปากไปชั่วขณะ ขอฝ่าบาทโปรดอภัยโทษ”
หยวนซานหลางตีสีหน้าเย็นชา สายตาจับจ้องคนทั้งสองที่คุกเข่าอยู่บนพื้น โดยไม่กล่าวคำใด
สิงสือเป็นคนซื่อตรง นิสัยตรงไปตรงมา และจงรักภักดียิ่ง
ทว่าความจงรักภักดีนั้นหาใช่ต่อเขา หากแต่มีต่อแคว้นจงซาน ต่อผืนแผ่นดินแห่งนี้