ตอนที่ 232 ถึงบ้าน

ตอนที่ 232 ถึงบ้าน

ทุกคนเดินทางลัดเลาะไปในภูเขาอูยา

ไม่ถึงหลายวันก็ข้ามยอดเขา เข้าสู่เขตชิงเหอ

ก่อนลงจากเขา

พวกเขาผ่านผืนดินเพาะปลูกขนาดใหญ่เป็นแห่งแรก พื้นที่เพาะปลูกสองข้างทางภูเขาที่อยู่ใกล้ทางเดินล้วนมีรั้วสูงกั้นไว้ เพื่อป้องกันมิให้กองทหารติดตามที่เข้าออกนำไวรัสจากอาวุธไปตกลงในแปลงนา

เหนือผืนดินมีการกางโรงบังแดด ตรงกลางยังย้ายต้นไม้ใหญ่ที่ทนความร้อนและอุณหภูมิสูงมาปลูกไว้ไม่น้อย เพื่อบดบังแสงแดดจัด

ต้นกล้าในแปลงเติบโตช้า แต่โชคดีที่ส่วนใหญ่ยังมีชีวิตอยู่

ฉู่ยวี่เลิกคิ้ว ชี้ไปยังร่องรอยการรดน้ำที่หลงเหลือในแปลงแล้วกล่าวว่า “ดูท่ากองทัพตระกูลเว่ยคงพบแหล่งน้ำแล้ว”

ไม่เช่นนั้นจะกล้าฟุ่มเฟือยถึงขั้นนำน้ำดื่มอันล้ำค่ามารดพืชผลได้อย่างไร