กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 216 สถานการณ์หมู่บ้านเจ่าเหยา (1)
เส้นเลือดดำปูดโปนเต็มหน้าผากของเว่ยซีอิน
ฉางอิงเม้มปาก พยายามกลั้นสีหน้าอย่างสุดความสามารถ
มีเพียงเว่ยหล่างที่ไม่รู้สึกถึงสิ่งผิดปกติใด ๆ และตอบกลับอย่างมีความสุขว่า “ใช่แล้วใช่แล้ว ผมกับพี่สาวเป็นพี่น้องแท้ ๆ กันนะ”
ไม่ได้เจอกันหลายวัน เขามีเรื่องอยากจะคุยกับพี่สาวมากมาย ยังไม่ทันที่เว่ยซีอินจะไปคิดบัญชีกับฉู่ยวี่ เว่ยหล่างก็ดึงมือพี่สาวแล้วจ้อไม่หยุด
“ผมเชื่อฟังมากเลยนะ ผมเป็นคนแรกที่เจอบรรดาลูกพี่ลูกน้อง พี่ ๆ อ่อนแอกันหมดเลย ผมต้องเฝ้าอยู่ที่นี่เพื่อปกป้องพวกเขา...” เด็กน้อยตื่นเต้นจนพูดจาสับสนวกวนไปหมด
“เอ้อร์หลางเก่งจริง ๆ” เว่ยซีอินลูบศีรษะเด็กน้อย รู้สึกปลอบประโลมใจขณะเดียวกันก็อดปวดใจไม่ได้