ตอนที่ 188 กองทัพตระกูลเว่ยกลับสู่ตระกูล

ตอนที่ 188 กองทัพตระกูลเว่ยกลับสู่ตระกูล

อุณหภูมิร้อนขึ้นวันแล้ววันเล่า

แสงตะวันแผดเผาสาดลงผืนดิน พื้นดินค่อย ๆ ปรากฏรอยแตกร้าวราวลวดลายบนกระดองเต่า คล้ายปากมากมายที่อ้าและหุบอย่างยากลำบาก พืชพรรณที่เคยเติบโตเขียวชอุ่มทนการอบเผาของอุณหภูมิสูงไม่ไหว ปลายใบเริ่มเหลือง และพากันก้มลู่ลง

ความอบอ้าวและแห้งแล้งแผ่ปกคลุมทั่วผืนดินแห่งนี้

ระดับน้ำในคูเมืองโดยรอบลดลงด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

น้ำบ่อของอู้เป่าก็เช่นเดียวกัน ไม่อาจพอใช้ให้ทุกคนได้แล้ว แม้จะขุดบ่อใหม่เพิ่มหลายบ่อ ชาวบ้านก็ยังต้องต่อแถวครึ่งวันทุกวัน จึงพอจะตักน้ำได้หนึ่งถัง

แต่ทุกคนยังต้องทำงานหาอาหาร จะปล่อยให้เวลาทั้งหมดสูญเปล่าไปกับการตักน้ำได้อย่างไร