กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 179 ขุดเหมืองเหล็ก
เว่ยซีอินยืนอยู่ริมสุด สังเกตสภาพโดยรอบอยู่ครู่หนึ่ง
ต้นไม้ในหุบเขางอกงามหนาแน่น บดบังแสงอาทิตย์เจิดจ้า สายลมภูเขาพัดเอื่อย อุณหภูมิต่ำกว่าด้านนอกมาก
จากสภาพแวดล้อมแล้ว การอยู่ที่นี่ก็ไม่ถึงกับลำบาก
สีหน้ากงลิ่วหลางเย็นชา “คุณหนูคิดจะกลับเมื่อใด?”
เว่ยซีอินไม่ใส่ใจท่าทีของเขา “ฉันจะขนส่งแร่ชุดแรกกลับไปด้วยตัวเอง เกรงว่าต้องอยู่ราวสิบกว่าวัน”
วันนี้จัดการตั้งหลักก่อน หากเร็วที่สุด พรุ่งนี้ก็เริ่มขุดเหมืองเหล็กได้
ส่วนหยวนอู่และคนอื่น ๆ ยังไม่มีข่าวคราว
ในเมื่อมาแล้ว สถานการณ์ของอำเภอฟู่หยางก็จำเป็นต้องทำความเข้าใจ
เธอยืนอยู่ต่ออีกครู่หนึ่ง เห็นว่าไม่มีอะไรทำ จึงไปช่วยชาวบ้านกลุ่มนั้นสร้างที่พัก