กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 145 คุณชายช่างพูด
คนเหล่านี้สวมเสื้อผ้าเรียบง่าย ใช้เศษผ้าพันกาย สวมรองเท้าสานจากหญ้า เสื้อผ้าเต็มไปด้วยคราบฝุ่นดิน ดูน่าเวทนาและอเนจอนาถอย่างยิ่ง สิ่งที่ตัดกันคือสภาพจิตใจของพวกเขา แต่ละคนดูมีชีวิตชีวา แววตาส่องประกาย กำลังจ้องพวกนางด้วยความเป็นปรปักษ์
เว่ยซีอินสังเกตเห็นอาวุธในมือของพวกเขา
คล้ายหอกยาว ใช้ไม้ไผ่เหลาแหลมเป็นด้าม ตรงปลายแหลมเสียบหัวหอกเหล็กไว้
เห็นชัดว่าผ่านการดัดแปลงมาแล้ว
ดูท่าในเขตชิงเหอยังมีผู้มีความสามารถอยู่ไม่น้อย
เว่ยซีอินเอ่ยอย่างราบเรียบว่า “พวกเราเพียงผ่านมาทางนี้ ทุกท่านไม่จำเป็นต้องตื่นตระหนก”