ตอนที่ 122 ปวดใจ

ตอนที่ 122 ปวดใจ

อายุ 5 ปี เป็นวัยที่เริ่มเข้าใจความเป็นไปแล้ว

เหล่าสตรีในเรือนเห็นเช่นนั้นก็จนปัญญา

วันนั้น ไม่มีผู้ใดออกจากอู้เป่า

ซอมบี้จำนวนไม่น้อยหลั่งไหลมาจากทางอันผิงจวิ้น นอกจากนอกกำแพงแล้ว ยังมีอีกมากเดินวนเวียนอยู่ใกล้ตัวเมืองอำเภอ องครักษ์จึงต้องกำจัดซอมบี้ภายนอก และปิดประตูอำเภอหย่งหนิงอีกครั้ง

คฤหาสน์สายสี่

สมาชิกตระกูลเว่ยที่มาร่วมไว้อาลัยหลั่งไหลมาไม่ขาดสาย

ฮูหยินผู้เฒ่าสี่เป็นผู้อาวุโส คนสายสี่นอกจากเว่ยกู่ชิววัย 5 ปี ก็เหลือเพียงเว่ยหมิงยวนที่ไร้ข่าวคราว หมิงยวนไม่อยู่บ้าน งานศพจึงให้บรรดาลุง ๆ ในรุ่นอักษรหมิงเป็นผู้จัดการแทน

เว่ยจี้เห็นหลานสาวดูไม่สดชื่น คิดว่านางคงเหนื่อยจากการอดนอนทั้งคืน จึงกล่าวว่า “ไปเผากระดาษเงินกระดาษทองให้ท่านย่าทวดของเธอเสีย มีสมาชิกตระกูลมากมายอยู่ที่นี่ ไม่จำเป็นต้องเฝ้าอยู่ตลอด”