กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 117 ความเคลื่อนไหวยามดึก
หลังพี่สาวน้องชายทั้งสองรับประทานอาหารเย็นเสร็จ ก็เดินออกมาจากครัวกลาง
ราตรีกาลได้มาเยือนแล้ว
ทิวทัศน์ไกลออกไปพร่าเลือนและคลุมเครือ มีแสงไฟอันริบหรี่ส่องวาบอยู่เลือนราง
นั่นคือทิศทางของค่ายพัก
ตะเกียงน้ำมันเป็นของฟุ่มเฟือย ผู้คนในอู้เป่าจึงเข้านอนกันแต่หัวค่ำ พอถึงยามค่ำคืน นอกจากเรือนส่วนน้อยที่ยังมีแสงสลัวลอดออกมา รอบด้านก็มืดสนิท
ถนนแผ่นศิลาสีครามในอู้เป่าราบเรียบ พี่น้องทั้งสองคุ้นชินเส้นทางกลับบ้านเสียจนหลับตาเดินยังได้ จึงมิได้รับผลกระทบอันใด
นาฬิกาชีวภาพของเว่ยหล่างแม่นยำมาโดยตลอด ถึงเวลาก็ง่วงงุน ตอนนี้จึงเงียบลงไม่น้อย
เมื่อกลับถึงบ้าน เขาก็เดินโซเซง่วงงุนไปยังเรือนของตน