กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 113 การกลายพันธุ์ของพืช
“เกรงว่าจะทำให้คุณหนูเสียเวลา” กงลิ่วหลางมีแววตาเย็นเยียบ หันกายเดินออกไปนอกห้อง “ฝนวสันต์ทั้งชื้นทั้งหนาว ผมกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนดีกว่า”
บุรุษแท้ย่อมยืดหดได้ เว่ยซีอินจึงรีบกล่าวขออภัย
“เป็นความผิดของฉันเอง คุณชายหกอย่าได้เป็นหวัด”
พลางนางหันไปเรียก “อู๋ป๋อ รีบให้บ่าวไพร่พาคุณชายหกไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแห้ง แล้วชงชาร้อนมาสักกาให้คุณชายหกคลายหนาว”
สิ้นเสียงของนาง
บ่าวไพร่ก็รีบถือเสื้อผ้ามาทันที พร้อมยกชาร้อนเข้ามา
กงลิ่วหลางเหลือบมองนางอย่างเฉยเมย รับไมตรีที่นางหยิบยื่นให้ แล้วเดินตามบ่าวไพร่จากไป
ภายในห้องพลันเหลือเพียงเว่ยซีอินกับอู๋ป๋อ