ตอนที่ 106 ชวนให้คนอิจฉาตาร้อน

ตอนที่ 106 ชวนให้คนอิจฉาตาร้อน

คนอื่น ๆ อดรนทนต่อคำพูดของฉู่ยวี่ไม่ไหวแล้ว

มีทหารศาลาว่าการเอ่ยถามทันที “ท่านอาจารย์ฉู่ เช่นนั้นตอนนี้พวกเราไม่เป็นเชลยแล้ว เข้าร่วมอู้เป่าได้หรือไม่”

“ใช่ ๆ พวกเรายินดีเข้าร่วมอู้เป่าแล้ว” ลูกน้องของหวังเถี่ยรีบผสมโรง

หลังผ่านมาหลายวัน คนทั้งสองกลุ่มต่างมีความเข้าใจเกี่ยวกับอู้เป่าพอสมควรแล้ว

แม้จะเหนื่อยอยู่บ้าง แต่ที่นี่ปลอดภัยมาก มีอาหารและน้ำดื่มไม่ขาดแคลน ไม่ต้องหวาดผวาว่าสัตว์ประหลาดจะโผล่มาเมื่อใด และไม่ต้องกังวลว่าสักวันจะขาดแคลนธัญพืช

ผู้ใต้บังคับบัญชามองออกนานแล้วว่า หัวหน้าทั้งสองเพียงปากแข็งเท่านั้น ลึก ๆ คงมีใจอยากเข้าร่วมอู้เป่ามาตั้งนานแล้ว