กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 97 ฆ่าคน
ทวนพู่แดงว่องไวประหนึ่งสายฟ้า โลหิตสีแดงฉานสาดกระเซ็น คนชั่วเบื้องหน้าร้องโหยหวนล้มลง สิ้นกลิ่นอายในพริบตา
นี่เป็นครั้งแรกที่เว่ยหล่างฆ่าคน เขาดึงอาวุธกลับมา กะพริบตาปริบ ๆ แต่กลับไม่รู้สึกอะไรนัก
ความคิดของเด็กเรียบง่าย เขาจำได้เพียงว่าตนเคยรับปากไว้ จะต้องปกป้องพี่ชายทุกคนให้ดี
องครักษ์คุ้มกันทุกคนพลางต่อสู้พลางถอยร่น ศัตรูมีคนมากกว่า ชาวบ้านที่ตามมาขนธัญพืชเห็นว่าสถานการณ์ไม่ดีจึงหันหลังวิ่งไปยังยุ้งฉาง
ภายในยุ้งฉางยังมีกองทหารติดตามหนึ่งร้อยนายเฝ้าประจำการอยู่
ดูเหมือนศัตรูจะล่วงรู้สถานการณ์ดีอยู่แล้ว เห็นเช่นนั้นก็มีคนไล่ตามไปสกัดทันที