กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 56 โรงครัวกลางและผู้มาเยือน
เหล่าลุงอาพลันสนใจขึ้นมาทันที “โอ้ แม่นางห้าลองว่ามาสิ”
“เสบียงบรรเทาทุกข์ในฤดูหนาวต้องแจกแน่นอน แต่แจกทั้งหมดไม่ได้ ทั้งต้องไม่ปล่อยให้พวกเขาอดตาย และไม่จำเป็นต้องให้กินอิ่ม”
สิ่งที่เว่ยซีอินเสนอคือระบบคูปองอาหารในชาติก่อน ตอนนั้นทรัพยากรขาดแคลนอย่างถึงที่สุด อาหารย่อมไม่อาจแจกจ่ายได้อย่างไม่จำกัด รัฐบาลจึงตัดสินใจใช้นโยบายผูกขาดการรับซื้อและจำหน่ายธัญพืช
คล้ายคลึงกับสถานการณ์ของอู้เป่าในเวลานี้อยู่ไม่น้อย พวกเขาสามารถนำมาเป็นแบบอย่าง แล้วปรับเปลี่ยนให้เหมาะกับสภาพการณ์ปัจจุบัน
ในตระกูลไม่มีคูปองอาหาร จึงใช้ป้ายไม้แทนได้