เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 52 อำเภอหย่งหนิง (ตอนต้น)
เว่ยซีอินยังคงยืนกรานว่าจะเข้าเมือง เหตุผลของนางฟังขึ้นอย่างยิ่ง
“ใครจะรู้ว่าสมุนไพรพวกนั้นชาวบ้านไปหามาจากที่ใด สมุนไพรเคยสัมผัสโลหิตซอมบี้หรือไม่ อย่างไรก็ต้องเห็นกับตาตัวเองถึงจะวางใจ” นั่นคือยาที่จะให้ปู่กิน นางไม่ต้องการให้เกิดความผิดพลาดแม้แต่น้อย
ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังต้องการเสบียงอื่น ๆ ในเมื่อก็ตัดสินใจเข้าเมืองเพื่อตามหาสมุนไพรแล้ว ก็ถือโอกาสขนสิ่งของอย่างอื่นกลับมาด้วยดีกว่า
ครั้นทุกคนปรึกษาหารือเสร็จสิ้นก็เป็นยามดึกแล้ว คณะคนจึงกล่าวลาแล้วแยกย้ายกลับไป
หนิงซวงรู้ว่าคุณหนูจะออกเดินทางยามฟ้าสาง นางเองก็ยังไม่นอน นางนำเสื้อผ้าที่คุณหนูจะสวมในวันพรุ่งวางไว้บนชั้นในห้องข้าง อีกทั้งนวดแป้งทำแผ่นแป้งข้าวสาลีไว้ส่วนหนึ่ง ตั้งใจให้คุณหนูพกติดตัวไว้กินระหว่างทาง