ตอนที่ 49 ขาดแคลนสมุนไพร

ตอนที่ 49 ขาดแคลนสมุนไพร

สะพานชักค่อย ๆ ลดลง

เว่ยซีอินและคนอื่น ๆ ผ่อนคลายลงในที่สุดก็ถึงบ้านเสียที ไม่ต้องคอยหวาดระแวงซอมบี้ที่อาจโผล่มาได้ทุกเมื่อ ไม่ต้องตัวสั่นงันงกทนหนาวอยู่ท่ามกลางลมและหิมะอีก

เมื่อเห็นองครักษ์บนกำแพงเมืองและสมาชิกตระกูลที่มาให้การต้อนรับต่างโห่ร้องด้วยความยินดี เว่ยซีอินก็รู้สึกว่าการเดินทางครั้งนี้แม้ลำบาก แต่ก็คุ้มค่า

จากลาไปหลายวัน ครั้นได้เห็นใบหน้าคุ้นเคยอีกครั้ง นางยิ่งเข้าใจแนวคิดของปู่มากขึ้น

เพราะที่นี่คือบ้านและรากเหง้าของนาง คนเหล่านี้ล้วนเป็นญาติร่วมตระกูล สืบสายเลือดเดียวกัน ไม่ว่าสภาพแวดล้อมจะยากลำบากเพียงใด ขอเพียงใจคนไม่แตกสลาย นางเชื่อมั่นว่าวันเวลาจะต้องดีขึ้นแน่นอน