กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 29 อกตัญญูต่อแผ่นดิน
เว่ยซีอินกลับถึงบ้าน เพิ่งเดินถึงหน้าประตูเรือนหลัก ก็ได้ยินเสียงเด็กดังมาจากข้างใน
เว่ยเหวินคังคุ้นเคยกับที่นี่แล้ว ไม่หวาดกลัวเหมือนเมื่อหลายวันก่อนอีก เขากำลังเล่นอยู่คนเดียวในลาน
ครั้นเห็นเว่ยซีอิน เว่ยเหวินคังก็เรียกด้วยเสียงอ้อแอ้ “ป้าห้า”
เว่ยซีอินเผยรอยยิ้มทันที ลูบแก้มเล็กของเขาอย่างเอ็นดู “เหวินคังเก่งมาก”
เว่ยจี้กำลังนั่งคลายร้อนอยู่ในศาลาไม่ไกลนัก บนโต๊ะหินต้มชาร้อนควันกรุ่น เขาหลับตาพักผ่อนอยู่ครึ่งหนึ่ง กระทั่งได้ยินเสียงนางจึงค่อย ๆ ลืมตา เหลือบมองเข้ามาในลานอย่างเฉยเมย
หลังหยอกล้อเด็กน้อยแล้ว เว่ยซีอินก็เดินไปทำความเคารพเขา ก่อนนั่งลงดื่มชาเป็นเพื่อนปู่