กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 17 สมาชิกตระกูล
เว่ยจี้อยู่ในตำแหน่งสูง ข่าวสารว่องไว เรื่องโรคระบาดทางใต้และอาการของมัน เขาเขียนจดหมายแจ้งผู้อาวุโสประจำเผ่าทุกคนในตระกูลนานแล้ว เตือนให้ระวังป้องกัน
ดังนั้นเมื่อมีคนในอู้เป่าคลุ้มคลั่งเริ่มกัดคนไปทั่ว เขาและเหล่าผู้อาวุโสประจำเผ่าจึงตระหนักได้ทันที รีบสั่งคนไปแจ้งสมาชิกตระกูล และออกคำสั่งให้ประหารผู้ที่ล้มป่วย
เพราะเมื่อโรคระบาดชนิดนี้ติดเชื้อแล้ว ก็ไม่อาจเรียกพวกเขาว่าเป็นคนได้อีก
แต่เจ้าคนโง่กลุ่มนี้ ไม่เพียงไม่ทำตามคำสั่ง ยังขัดขวางองครักษ์ที่มาส่งข่าวโดยพลการ แล้วคุกเข่าต่อหน้าเขาอ้อนวอนอย่างทุกข์ระทม
“ผู้นำเผ่าทำไม่ได้ ลูกชายผมแค่ป่วย ยังไม่ถึงขั้นต้องเอาชีวิตเขา”
“ขอผู้นำเผ่าโปรดถอนคำสั่ง คนเหล่านั้นล้วนเป็นสายเลือดและญาติสนิทของพวกเรา เวลานี้ควรหาทางช่วยเหลือ มิใช่...”