กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ต้วนสวินถอยหลังไปก้าวหนึ่ง หรี่ตาลง
“บอกมาก่อนว่ามีเรื่องอะไรกัน แล้วก็ อย่าเอาท่านป้ามาเป็นโล่กำบัง”
ระหว่างเข้าเวรปฏิบัติหน้าที่ ท่านป้าไม่มีทางทำเรื่องที่ตกเป็นขี้ปากคนเช่นนี้แน่ ย่อมเป็นความคิดของแม่หนูนี่เองเป็นแม่นมั่น
ฮุ่ยอันกลอกตาขึ้นฟ้า “ก็ได้ เป็นข้ามาหาพี่ชายลูกพี่ลูกน้องเอง”
ขณะพูด นางก็กดเสียงให้ต่ำลง
“ข้าแค่อยากรู้อยากเห็น พระเชษฐาพระวรกายของพระองค์เป็นอันใดไปกันแน่”
“เพียงแค่นี้หรือ” ต้วนสวินไม่เชื่อ
“เหตุใดเจ้าไม่ไปขอเข้าเฝ้าด้วยตนเองเล่า”
ฮุ่ยอันย่อมไม่อาจบอกได้ว่า นางขอเข้าเฝ้าอยู่หลายครา ล้วนถูกปฏิเสธไม่ให้เข้าพบทั้งสิ้น
ยามนี้ ขุนนางที่สามารถเข้าใกล้พระเชษฐาได้ในระยะประชิด นับนิ้วมือข้างเดียวก็หมดแล้ว บังเอิญว่าพี่ชายลูกพี่ลูกน้องเป็นหนึ่งในนั้น