กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ครึ่งปีแรก เขาส่งจดหมายมาหาข้า บอกว่าจะพาถงถงไปเยี่ยมข้า สุดท้ายก็ผิดคำพูดอีก”
ฟู่หว่านอี๋วางถ้วยชาลง สายตามองออกไปนอกหน้าต่าง ริมฝีปากเม้มเบา ๆ
ด้านข้าง เถาหวั่งซูมิได้เอ่ยคำ รู้ว่าคำว่า “เขา” นั้นหมายถึงอ๋องชิ่ง
ตอนงานเลี้ยงวสันต์เมื่อปีที่แล้ว อ๋องชิ่งก็ปฏิเสธข้อเรียกร้องของตระกูลฝูที่จะยกหญิงอีกนางหนึ่งแต่งเข้าไป
ถงถงก็เล่าอย่างกระตือรือร้นว่าไม่ช้าก็จะได้พบท่านแม่แล้ว
แต่หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรคืบหน้าต่อ แน่นอนว่าต้องเกิดเรื่องผิดพลาดอะไรกันบางอย่างขึ้น
ในจดหมายที่พวกนางส่งไปให้นาง พวกนางก็มิได้ถามมากนัก กลัวว่าจะเป็นการเติมเกลือลงบนบาดแผลของนาง
“ตอนนั้น ข้าคิดว่าข้าคงได้อยู่เคียงข้างถงถงจนนางเติบโตจริง ๆ”