กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อได้ยินคำพูดของท่านพ่อ เสิ่นติ้งปังก็หัวเราะฮ่าขึ้นมา
“ท่านพ่อวางใจเถิด บรรพบุรุษตระกูลเสิ่นของเราก็เคยยกดาบขึ้นสนามรบเข่นฆ่าศัตรู มิได้ขลาดกลัวถึงเพียงนั้น”
ต่อคำพูดไร้สาระเช่นนี้ ท่านพ่อเสิ่นถึงกับขี้เกียจสนใจเขา
ในยามนั้นเอง พี่ใหญ่เสิ่นก็รีบร้อนเดินมา “ท่านพ่อ กรมคลังส่งคนมาแล้ว!”
ท่านพ่อเสิ่นตกใจ “บอกหรือไม่ว่ามาด้วยเรื่องอะไรกัน?”
“ลูกสอบถามอยู่หลายคำ แต่พวกเขาปากแข็งยิ่งนัก มิได้เผยแม้แต่ตัวอักษรเดียว” พี่ใหญ่เสิ่นขมวดคิ้วกล่าว
ท่านพ่อเสิ่นขมวดคิ้ว หันกลับไปถลึงตาเสี่ยวเอ๋อร์อย่างดุเดือด “ไปดูเสียก่อน!”
เสิ่นติ้งปังยังพอตั้งสติได้ แต่ท่านแม่เสิ่นกลับมีสีหน้าวิตกกังวล
“ไม่รู้ว่ากรมคลังมาที่บ้านเราทำอะไรกัน”