กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ก่อนหน้านี้ตอนที่ว่างๆ ข้าเคยถักของเล่นชิ้นเล็กชิ้นน้อยเอาไว้” ฮุ่ยอันกล่าวพลางยกมือขึ้น
“ต่อไปเส้นนี้ต้องสอดผ่านจากด้านบนตรงนี้ ใช่หรือไม่?”
“ใช่!”
เมื่อเห็นของในมือของเถาหวั่งซู เหอฮวาก็นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวประโยคหนึ่งออกมาว่า
“พี่สาวไห่ถัง ไม่เป็นไรหรอก เจ้าฝึกอีกสักสองสามครั้งก็ทำได้แล้ว”
ไป๋หานมองไปทางนั้นแล้วกล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่า “อย่าลำบากมือของเจ้าและหญ้าพวกนั้นเลย”
เถาหวั่งซู: ……
สุดท้าย อีกสองคนมีของที่เหอฮวาถักสวมอยู่บนหัว และในมือถือของที่ตนเองถัก
มีเพียงเถาหวั่งซูเท่านั้นที่มือเปล่า นางทอดถอนใจมองท้องฟ้าด้วยความโศกเศร้า
ทางด้านนี้ เซียวหานซานมาถึงเรือนของพี่ชาย