กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อได้ยินเถาหวั่งซูกล่าวเช่นนั้น เผยจือซั่วก็ไม่พอใจเป็นอย่างมาก
“ข้าไม่เอาด้วยหรอก”
เขามีนาง เพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว!
เถาหวั่งซูมองสองคนที่หมดสติอยู่บนเตียง ก่อนจะกางมือทั้งสองออก “แล้วจะทำอย่างไรดีเล่า?”
ไม่พูดถึงเว่ยหมิงหรง อีกอย่างคุณหนูผู้นี้ก็ได้รับเคราะห์กรรมที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่มาอย่างเต็ม ๆ
“ถ้าเช่นนั้น……”
พูดจบ เผยจือซั่วก็ทำท่าปาดคอ
เถาหวั่งซู: ……
เห็นดังนั้น เผยจือซั่วก็หัวเราะแห้ง ๆ สองครั้ง
“ล้อเล่นน่า! ล้อเล่น! ข้าหมายถึงพวกเราสามารถให้การชดเชยอื่น ๆ แก่นางได้”