กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทว่าโอกาสเช่นนี้หายาก เว่ยหมิงหรงไม่กล้าพูดจาไร้สาระอีก จึงกล่าวตรงๆ ว่า:
“พระชายาองค์รัชทายาทอาจไม่ทราบไป๋หานนางเป็นคนทะเยอทะยานมาแต่เล็ก อะไรกันก็ล้วนอยากได้สิ่งที่ดีที่สุด อีกทั้งนางยังมีตวามทะเยอทะยานสูงส่ง เดิมทีเห็นว่าเผยฉือมีโอกาสได้ครองบัลลังก์ จึงทอดทิ้งองค์รัชทายาท แล้วหันไปซบอ้อมอกเผยฉือแทน”
กล่าวจบ นางคล้ายมีเรื่องที่ยากจะเอ่ยปาก:
“ยามนี้องค์รัชทายาทพลิกสถานการณ์กลับมาชนะ ไป๋หานย่อมไม่ยินยอมแน่ ก่อนหน้านี้ทั้งสองคนก็ใจตรงกัน... สรุปคือ ขอพระชายาองค์รัชทายาทโปรดเตรียมรับมือไว้แต่เนิ่นๆ!”
เถาหวั่งซูมองนางตั้งแต่หัวจรดเท้าแวบหนึ่ง:
“ดังนั้น คุณหนูเว่ยคือถูกตาต้องใจองค์รัชทายาท จึงเอาใจตนไปวัดใจคนอื่น แล้วตัดสินว่าผู้อื่นก็เป็นเช่นนั้นหรือ?”