กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ไม่ ๆ ๆ เขาคิดว่าข้าซึ่งเป็นลูกทรพีคนนี้ กล้าเพียงกักบริเวณบิดาแท้ ๆ แต่ไม่กล้าแตะคลังส่วนพระองค์ของบิดาแท้ ๆ”
“ไม่คิดเลยว่าในใจของเผยฉือ ตำหนักบูรพาของพวกเราจะช่างเมตตาธรรมถึงเพียงนี้ พูดแล้วก็ชวนละอายอยู่หรอก” เถาหวั่งซูยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์
ด้านนอก หมอหลวงโจวที่รอตรวจชีพจรถวายพระพรเงยหน้ามองฟ้าอย่างจนใจ แล้วถามไหลฝูที่อยู่ข้าง ๆ
“ขันทีไหลฝู ปกติแล้วท่านอ่านนิยายเล่าขานหรือไม่”
ไหลฝูพยักหน้า “ยามว่างบางครั้งก็เปิดอ่านสักสองหน้า”
ได้ยินเช่นนั้น หมอหลวงโจวก็กระซิบกับเขา
“ท่านว่าหรือไม่ว่านายเหนือหัวทั้งสองที่อยู่ข้างในนั้นหัวเราะกัน เหมือนตัวร้ายในนิยายเล่าขานเป็นพิเศษ”
ไหลฝูชำเลืองมองเขาแวบหนึ่ง แล้วพยักหน้าเล็กน้อย