กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อได้ยินคำพูดของเผยจือซั่ว ตู้ซงก็ตื่นตัวขึ้นทันที:
“หากไม่มีพระบัญชาด้วยวาจาจากฝ่าบาท องค์รัชทายาทไม่อาจไปรบกวนฝ่าบาทได้”
เผยจือซั่วเงยหน้ามองชั้นสองแวบหนึ่ง ก่อนจะแค่นยิ้มออกมา “เหตุใดจึงไม่เห็นหวังเหลียง ผู้ซึ่งไม่เคยห่างจากข้างพระวรกายฝ่าบาทแม้แต่ก้าวเดียว?”
เรื่องนี้ตู้ซงเองก็ไม่แน่ชัด ตอนออกจากวังแม้จะรู้สึกสงสัยอยู่บ้าง แต่เขาก็ไม่ได้ถามออกไป
เขาไม่ใช่ขุนนางคนโปรด และความสัมพันธ์ระหว่างเขากับฝ่าบาทก็ยังไม่ถึงขั้นที่จะพูดคุยอะไรกันได้ทุกเรื่อง
เผยจือซั่วเดินอ้อมเขาไป “ข้าจะไปพบฝ่าบาทผู้นี้เดี๋ยวนี้!”
ตู้ซงยื่นมือไปขวาง “องค์รัชทายาท ฝ่าบาทมิได้มีพระบัญชาเรียกพบท่าน”
เมื่อเห็นเช่นนั้น หลี่อันกำลังจะก้าวขึ้นหน้า แต่ก็ถูกเผยจือซั่วห้ามเอาไว้