กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ได้ยินเช่นนี้ ไป๋หานจึงเอ่ยเย้าแหย่นาง “พระชายาองค์รัชทายาทนี่ช่างรักลึกซึ้งผูกพันแน่นแฟ้นยิ่งนัก รอเผยจือซั่วกลับมา อาการใจคอไม่ดีของเจ้าก็คงหายเป็นปลิดทิ้งเอง”
เถาหวั่งซูส่ายหน้า เพิ่งคิดจะเอ่ยว่ามิใช่เช่นนั้น พลันได้ยินเสียงรายงานดังแว่วมาจากด้านนอก
“ทูลพระชายาองค์รัชทายาท ขันทีไหลสี่ขอเข้าเฝ้าเพคะ”
เถาหวั่งซูขมวดคิ้ว “ให้เขาเข้ามา”
คืนนี้ไหลสี่อยู่เฝ้าตำหนักบูรพาเพื่อช่วยนางอำพราง หากไม่มีเรื่องสำคัญ ย่อมไม่มีทางตามมาหาเด็ดขาด
เมื่อเล่าต้นสายปลายเหตุจบ ไหลสี่ก็ประคองจดหมายฉบับนั้นขึ้นถวาย
“ทูลพระชายาองค์รัชทายาท นี่คือสิ่งที่อีกฝ่ายให้บ่าวส่งมอบต่อพระองค์พ่ะย่ะค่ะ”
เพลานี้ ไป๋หานเองก็เริ่มมีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นมา
งานเลี้ยงค่ำคืนฉงหยาง นั่นมิใช่พี่สะใภ้หรอกหรือ