กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เผยจือซั่วคิดว่าจ้าวเฮ่ออวี่มาขอให้เพื่อคนในดวงใจที่ฐานะไม่เสมอกันของเขา จึงรับปากอย่างว่องไว “ไม่มีปัญหา”
จ้าวเฮ่ออวี่ทอดสายตาลงต่ำ “หวังว่าองค์รัชทายาทจะไม่ผิดคำพูด”
ช่างไม่เชื่อใจข้าเสียเลย เผยจือซั่วตบไหล่เขา พลางรับรองว่า “ข้าพูดคำใดก็เป็นวาจาศักดิ์สิทธิ์ดุจกระถางเก้าใบมาแต่ไหนแต่ไร”
กลับถึงตำหนักเฉิงหัว แม่นมสวี่กำลังทายาให้เถาหวั่งซู
เผยจือซั่วถูนิ้วมือ พลางอ้อนวอน “ให้ข้าทายาให้เจ้าหน่อย ได้หรือไม่”
ย่อมไม่ได้อยู่แล้ว
“เวลาก็ไม่น้อยแล้ว องค์รัชทายาทกลับไปพักผ่อนเสียแต่เนิ่น ๆ เถิด พรุ่งนี้เป็นวันแรกของปีใหม่ มิใช่หรือที่ต้องตื่นเช้าไปบวงสรวงบรรพชน”
“ไม่เป็นไร ข้าตื่นได้”