กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บิดาเถากลับไม่ได้ฝืนใจ “ไม่เป็นไร ดูตามเวลาของพวกเจ้าก็แล้วกัน พอตัดสินใจได้แล้ว ส่งคนมาบอกข้าสักคำก็พอ”
เถาหวั่งซูพยักหน้าอย่างว่านอนสอนง่าย “เจ้าค่ะ ท่านพ่อ”
พอทั้งสองนั่งลง เผยจือซั่วก็เอ่ยถึงอีกเรื่องหนึ่ง
“จางหวยบอกข้าว่า ท่านพ่อของเจ้าไปหาเขาสองครั้ง ฟังความหมายแล้ว ก็อยากภักดีต่อตำหนักบูรพาเช่นกัน”
เถาหวั่งซูขมวดคิ้ว “เจ้าตอบตกลงแล้วหรือ”
“ยังไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้า ข้าจะตอบตกลงได้อย่างไร”
“องค์รัชทายาท” เถาหวั่งซูมองเขา แล้วย้ำอีกครั้งว่า
“ท่านพ่อของข้าเป็นคนที่ไม่เห็นประโยชน์ก็ไม่ลุกขึ้นมาทำอะไร ข้ารู้ว่าตอนนี้ตำหนักบูรพาของเราจำเป็นต้องขยายขุมอำนาจอย่างเร่งด่วน แต่ก็ใช่ว่าจะรับใครอะไรกันเข้ามาก็ได้”