กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หวังเหลียงชะงักไปครู่หนึ่ง เหลือบมองตู้ซงที่อยู่ด้านข้างซึ่งหลับตาแน่นราวกับหมดสติไปแล้ว ในท้ายที่สุดเขาก็กัดฟันกรอด โค้งคำนับแล้วป้องมือขึ้น
“สิ่งที่ไปถึงมือพระชายาองค์รัชทายาทได้ ย่อมต้องเป็นดาบที่ดี และนับเป็นโชควาสนาของมันด้วยพ่ะย่ะค่ะ”
เรื่องในวันหน้าค่อยว่ากันวันหน้า เขาไม่จำเป็นต้องเอาชีวิตมาทิ้งในคืนนี้
เมื่อได้ยินดังนั้น เถาหวั่งซูก็ยิ้ม “ท่านกงกงรีบไปจัดการธุระเถิด”
“กระหม่อมทูลลา!”
อีกด้านหนึ่ง ไม่ไกลจากประตูทิศใต้เท่าใดนัก ในยามที่กำลังพลที่มาช่วยเสด็จกำลังตกเป็นรอง ในที่สุดเผยจือซั่วก็นำทหารรักษาพระองค์มาถึง
ทุกคนต่างรู้สึกว่าแรงกดดันลดลงทันที
คนที่พวกเขานำมาส่วนใหญ่คือองครักษ์ประจำจวน ฝ่ายแม่ทัพยังดีกว่าหน่อยที่ในจวนมีการฝึกฝน