กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พวกเถาหวั่งซูหันกลับไปมอง ก็เห็นเผยเหยี่ยนกำลังนั่งอยู่บนพื้นด้วยความเจ็บปวดทรมาน
ด้านข้างเผยจือซั่วกอดอก ทำท่าทางราวกับเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับตน
ไป๋หานขมวดคิ้ว หมุนตัวเดินกลับไป
ยามนี้ ในใจของเผยเหยี่ยนสุมไปด้วยเพลิงโทสะ หน้าแข้งก็ปวดร้าวอย่างยิ่ง จึงระบายความโกรธทั้งหมดใส่ไป๋หานที่คิดจะช่วยประคองเขาขึ้นมา
“ไสหัวไป!”
ไป๋หานไม่ทันระวังตัวจึงถูกผลักอย่างแรง มองดูจวนเจียนจะล้มลง โชคดีที่เผยจือซั่วซึ่งอยู่ด้านข้างยื่นมือเข้าช่วยประคองไว้ได้ทันท่วงที
ครั้นนางยืนได้อย่างมั่นคง อีกฝ่ายก็ชักมือกลับอย่างรวดเร็ว
ภาพฉากนี้ตกลงสู่สายตาของเผยเหยี่ยน เขาหรี่ตาทั้งสองข้างลง ชี้นิ้วไปยังคนทั้งสอง อ้าปากเอ่ยขึ้นทันทีว่า
“เจ้า พวกเจ้าสองคน...”