กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หมอหลวงโจวอธิบาย “หากจะให้ละเอียดกว่านี้ ข้าน้อยก็ต้องไปขโมยบันทึกชีพจรของฝ่าบาทแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
อย่างไรก็ตาม หมอหลวงอิ่นคงไม่ลอบนินทาเรื่องพระวรกายของฝ่าบาทกับเขาเป็นการส่วนตัวหรอก
“เช่นนั้นก็แล้วไปเถิด” หากถูกจับได้ หมอหลวงโจวต้องตายแน่นอน
แต่ทว่า “หากเจ้ามีโอกาสเข้าเฝ้าฝ่าบาท เจ้าพอจะดูจากสีหน้าท่าทางแล้วบอกได้หรือไม่ว่ามีอะไรกันผิดปกติ”
หมอหลวงโจว : ……
“ข้าน้อยไม่เคยรู้เลยว่า ในสายตาของพระชายาองค์รัชทายาท ข้าน้อยเก่งกาจถึงเพียงนี้!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เถาหวั่งซูก็ยิ้มอย่างเก้อเขิน “ข้าเพียงพูดพล่อย ๆ ไปเท่านั้น พูดพล่อย ๆ เท่านั้น”
พลางเหลือบมองเผยจือซั่วที่ยืนนิ่งไม่เอ่ยคำอยู่ข้าง ๆ ราวกับจะยิ่งตอกย้ำว่ามิได้มีสิ่งใดซ่อนเร้น: