กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หมอหลวงโจวทายาให้เผยจือซั่วพลางอธิบายว่า “ท่านจางวางใจเถิด ครานี้ไม่ได้บาดถึงกระดูก พักรักษาครึ่งเดือนก็ลุกจากเตียงได้แล้ว”
จางหวยยังไม่วางใจ “นี่เป็นครั้งที่สองที่องค์รัชทายาทรับโทษโบยในปีนี้ ไม่เป็นไรจริงหรือ”
“วางใจเถิดท่านจาง การบำรุงร่างกายนั้นข้าน้อยถนัดนัก รับรองว่าจะดูแลกายองค์รัชทายาทของเราให้แข็งแรงราวกับลูกวัว”
เห็นสีหน้าซีดเผือดของเผยจือซั่ว จางหวยก็เผลอถูมือไปมา “เช่นนั้นก็ดี เช่นนั้นก็ดี”
เถาหวั่งซูรอจนจัดการบาดแผลเรียบร้อยแล้วจึงเข้าไป
เผยจือซั่วนอนคว่ำอยู่บนเตียง เอียงศีรษะด้วยความเก้อเขิน “ตกใจหรือไม่”
เถาหวั่งซูส่ายศีรษะ “องค์รัชทายาทต่างหากที่เป็นผู้ต้องทนทุกข์”
“ข้าไม่ได้ตั้งใจปิดบังเจ้า”