กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถาหวั่งซูอ่านจดหมายนั้นซ้ำไปซ้ำมาสามรอบ ก่อนจะจุดไฟเผาอย่างอาลัยอาวรณ์
แม้ดินแดนตะวันตกเฉียงเหนือจะมีสภาพความเป็นอยู่ด้อยกว่าเล็กน้อย แต่ก็ปลอดภัยกว่า อีกทั้งยังมีข้ารับใช้เก่าของตระกูลสวี่คอยคุ้มครองอยู่เบื้องหลัง นางจึงวางใจได้
เมื่อนึกถึงพี่ชายตระกูลจ้าวที่ถูกกล่าวถึงในจดหมายของน้องเล็ก เถาหวั่งซูก็อดนึกถึงชายหนุ่มผู้เปี่ยมชีวิตชีวา ผู้ซึ่งยิ้มแล้วเจิดจ้ากว่าดวงตะวันอบอุ่นไม่ได้
จากกันที่เมืองหลวงเพียงชั่วพริบตา ก็ผ่านมาสองปีแล้ว ไม่รู้ว่าเขาทำความปรารถนาของตนเองสำเร็จหรือไม่
“น้องสาววั่งซู ในอนาคตข้าจะต้องเป็นแม่ทัพหนุ่มที่ทำให้ศัตรูได้ยินชื่อแล้วขวัญผวาให้ได้”
นี่คือคำสาบานอันบริสุทธิ์จริงใจที่เขาเอ่ยขึ้นท่ามกลางแสงสว่างในยามจากกัน
“คิดอะไรกันอยู่หรือ”