กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฮูหยินหนิวแต่ไหนแต่ไรก็เคยชินกับการอยู่อย่างสุขสบาย ถูกแม่นมสวี่พันธนาการไว้แน่นหนา ต่อให้นางดิ้นรนอย่างไรก็ไร้ประโยชน์ ได้แต่แค้นจนคันฟัน
“พวกเจ้าจงใจใส่ร้าย ข้าจะไปถวายฎีการ้องทุกข์”
เถาหวั่งซูหัวเราะเยาะเย็น ๆ อยู่ข้าง ๆ
“ใส่ร้ายหรือ ครั้งหนึ่งเป็นใส่ร้าย สองครั้งยังจะเป็นใส่ร้ายอีกหรือ ราชวงศ์ต้าฉางมีขุนนางมากมาย เหตุใดจึงจับแต่ตระกูลเจ้ามาใส่ร้าย หากให้ข้าพูด ก็คือฟ้าดินทนดูการกระทำของตระกูลเจ้าไม่ไหว จึงบันดาลให้เจ้าถูกข้าจับได้คาหนังคาเขา”
จากเรือนในมาถึงโถงหน้า ตลอดทางปากของเถาหวั่งซูไม่เคยว่าง จำเป็นต้องให้ชาวตระกูลหนิวทุกคนได้ยิน
บรรดานายเหนือหัวของตระกูลหนิวไม่เชื่อ แต่พวกคนรับใช้กลับพากันกระซิบกระซาบในใจ