เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
งานเลี้ยงสิ้นสุดลง เผยจือซั่วตามหาเถาหวั่งซูจนพบ น้ำเสียงไม่สบอารมณ์ “เจ้าลืมจุดประสงค์ที่มาวันนี้แล้วหรือ”
อารมณ์ร้ายถึงเพียงนี้ เถาหวั่งซูจึงแกล้งเอ่ย “ข้าไม่ได้ลืม ข้าจะไปแกล้งล้มข้างกายไป๋หานเดี๋ยวนี้แหละ” พูดจบ ก็ทำท่าจะไปตามหาอีกฝ่าย
เผยจือซั่ว : ......
เขาคว้าตัวอีกฝ่ายไว้หมับ “พวกเราหารือกันตกลงแล้วมิใช่หรือ ว่าจะโยนความผิดนี้ให้พระสนมเต๋อรับไป”
เถาหวั่งซูเบะปาก “ภายหลังข้าลองคิดดูอีกที พระสนมเต๋อนางจิ้งจอกเฒ่าแห่งฝ่ายในผู้นั้น เล่ห์เหลี่ยมมิได้ด้อยไปกว่าเจ้าและข้า หากถูกนางทำลายแผนการเข้า พวกเราสองคนคงต้องรับเคราะห์หนัก คิดไปคิดมา ก็ยังคงเป็นไป๋หานที่เหมาะสมที่สุด”
“เจ้า......”
“ตัดใจไม่ลงใช่หรือไม่ เช่นนั้นก็ขอโทษข้ามาเสีย รับรองว่าต่อไปจะไม่โมโหใส่ข้าอีก”