กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนแรกยังไม่ชัดนัก เมื่อเผยจือซั่วอายุมากขึ้น ความรังเกียจของจักรพรรดิเซิ่งเต๋อที่มีต่อเขา หรือจะพูดว่าเป็นความระแวง ก็แทบไม่ปิดบังอีกต่อไป
การตำหนิต่อหน้าท้องพระโรง การริบอำนาจของตำหนักบูรพา ตลอดจนการพาอ๋องตวนไปจัดการราชกิจอยู่บ่อยครั้ง
ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนบ่งชี้ว่าตำแหน่งองค์รัชทายาทของเขาสั่นคลอนราวกับจะล่มสลาย
“ไปกันเถอะ!”
เสียงที่ปราศจากอารมณ์ดึงความคิดของเถาหวั่งซูกลับมา
นางชำเลืองมองชายที่สูงกว่าตนเกือบศีรษะ เถาหวั่งซูรู้สึกแปลกใจ วันนี้ชายผู้นี้เหตุใดจึงไม่กล่าวถ้อยคำหยาบช้าใส่ หรือว่าเมื่อคืนเขาคิดได้เองแล้ว
ทั้งสองเดินมาถึงตำหนักเฉียนชิงโดยไม่พูดกันตลอดทาง แต่กลับได้รู้ว่าคืนก่อนจักรพรรดิเซิ่งเต๋อประทับที่ตำหนักกวนจวี
หว่างคิ้วงามของเถาหวั่งซูขมวดเล็กน้อย