กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 165 ใช้งานแทนการแจกจ่าย?
สายฝนในเจียงหนานค่อย ๆ หยุดลงแล้ว
ภายในเพิงสังเกตอาการที่สร้างขึ้นชั่วคราว อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวดินจาง ๆ
ราชันหมานนั่งอยู่บนม้านั่งยาว เขาบิดขี้เกียจอย่างเต็มแรงเพื่อยืดเส้นยืดสาย
กระดูกทั่วร่างส่งเสียงลั่นกรอบแกรบ
“วิเศษนัก!”
ราชันหมานลูบหน้าผากที่เลิกร้อนผ่าวของตน ดวงตาทั้งสองเป็นประกาย
“เปิ่นหวังรู้สึกว่าตอนนี้สามารถชกหมีตายได้ด้วยหมัดเดียว!”
อัครมหาเสนาบดีขวาและแม่ทัพใหญ่ที่อยู่ข้าง ๆ ต่างมีใบหน้าเปล่งปลั่ง ไม่เหลือเค้าความซูบซีดใกล้ตายเหมือนเมื่อครึ่งวันก่อนเลยแม้แต่น้อย