ตอนที่ 0130

⬢⬢⬢

ตอนที่ 130 อำเภอชิงเหอ

“เรื่องนี้เจ้ายังดูออกอีกหรือ?”

ฉู่จิงหานไม่เสแสร้งอีกต่อไป เขายังคงหน้าด้านขยับเข้ามาใกล้ขึ้นอีกเล็กน้อยพร้อมเผยรอยยิ้ม

อย่างไรเสีย สถานะองค์รัชทายาทนี้ก็เหนื่อยเกินไปและต้องวางมาดอยู่ตลอด

จะสู้ยามนี้ได้อย่างไร ที่สามารถอู้อยู่ที่นี่ได้อย่างชอบธรรมและสุขสบาย?

“ตาเฒ่าหลี่หยวนโซ่วผู้นั้น เมื่อวานพอกลับไปก็เอาแต่พร่ำบ่นกับข้าเรื่องอะไรที่เรียกว่ามหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์”

ฉู่จิงหานโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยดุจดอกท้อนั้นทอประกายแห่งความกระหายใคร่รู้

“บอกว่าจะสามารถรวบรวมหมอทั่วใต้หล้ามาไว้ด้วยกัน เพื่อผลิตหมอเทวดาออกมาเป็นจำนวนมากงั้นหรือ?”

ฝูซุ่นที่อยู่ข้าง ๆ มุมปากกระตุก