ตอนที่ 0125

⬢⬢⬢

ตอนที่ 125 บาดเจ็บก็คือเราเสมอ

เหล่าสนมขั้นต่ำที่เพิ่งเข้าวังมาไม่นาน ยังไม่เคยผ่านบทเรียนอันเจ็บปวดจากสังคม

ยามนี้พวกนางกำลังยืดคอยาวชะเง้อมองขวดน้ำเกลือใสที่หยดติ๋งๆ อย่างอยากรู้อยากเห็น

“นั่นคือสิ่งใด? ดูไปแล้วกลับใสกระจ่างยิ่งนัก คล้ายทำมาจากแก้วหลิวหลี”

สนมคนหนึ่งที่สวมชุดสีเขียวมรกตเพิ่งจะขยับเข้าไปใกล้เพื่อดูให้ชัด

ก็ถูกหลีเฟยที่อยู่ข้างๆ กระชากกลับมาเสียเต็มแรง จนเกือบจะทำแขนเสื้อนางขาดกระจุย

“ดูอะไรกัน! ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือ?!”

หลีเฟยลดเสียงต่ำลง ใบหน้าโฉมสะคราญนั้นซีดเผือดราวกับพอกแป้งมาสามชั่ง

“พวกเจ้าเพิ่งเข้าวังมาจึงไม่รู้ หมอเทวดาซูผู้นี้... ในมือนางมีของจริง!”