กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 117 ไท่จวินผู้เฒ่า
ไม่นานนัก กลุ่มพระญาติร่วมราชวงศ์เหล่านั้นก็เข้ามาตรวจสอบอย่างละเอียด
ทุกคนเดี๋ยวก็มองซ้าย เดี๋ยวก็มองขวา
สุดท้ายต่างพากันขยี้ตาพร้อมเพรียงกัน
“เหตุใดจึงดูเหมือนกันราวกับแกะเช่นนี้”
“จริงด้วย ท่านดูคิ้วนี่สิ สันจมูกโด่งนี่อีก แม้แต่รอยแผลเป็นเล็ก ๆ หลังใบหูนั่นก็ไม่ต่างกันเลยแม้แต่น้อย!”
ท่านอารองผู้หนึ่งขมวดคิ้วบนใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่นพลางส่ายหน้าไม่หยุด
“เหมือนเกินไปแล้ว! ดวงตาที่พร่ามัวของเฒ่าชราผู้นี้ ไม่อาจแยกออกได้จริง ๆ ว่าผู้ใดคือราชันพิทักษ์อุดรตัวจริง!”
พระญาติร่วมราชวงศ์คนอื่น ๆ ต่างพากันเห็นด้วยและกล่าวว่าแยกไม่ออกเลยแม้แต่น้อย