ตอนที่ 0110

⬢⬢⬢

ตอนที่ 110 จิ้งจอกเฒ่าจ้าวอู๋จี๋

ล้อรถบดไปบนถนนแผ่นหินสีน้ำเงินเข้ม ส่งเสียงดังกุรุ ๆ

ชิงอวี้ครุ่นคิดอย่างละเอียดรอบหนึ่ง เขารู้สึกคันไม้คันมือในใจอย่างบอกไม่ถูก ไม่ว่าจะอย่างไรก็ต้องถามให้กระจ่าง พัดพับในมือที่กำลังโบกอยู่ถึงกับลืมไปเสียสนิท

“ประมุขสำนักซู สิ่งที่ท่านกล่าวเมื่อครู่……การผ่าตัดเล็กไร้รอยแผล แท้จริงแล้วหมายความว่าอย่างไรหรือ?”

เขายื่นตัวไปข้างหน้าด้วยความกระหายใคร่รู้

“แล้วไอ้สิ่งที่เรียกว่า……เลเซอร์นั่นเล่า? ถึงกับสามารถใช้แสงในการลบรอยแผลเป็นได้เชียวหรือ?”

ซูชิงหลีมองดูปลาตัวใหญ่นี้งับเหยื่อ รอยยิ้มอันเปี่ยมด้วยความเมตตาที่มุมปากของนางยิ่งลึกซึ้งขึ้น

นางไม่รีบร้อนตอบกลับ แต่ค่อย ๆ หยิบม้วนด้ายเย็บแผลออกมาจากกล่องปฐมพยาบาลอย่างใจเย็น

“เรื่องนี้เปรียบได้กับการปักผ้าของช่างเย็บปักถักร้อย”