ตอนที่ 0059

⬢⬢⬢

ตอนที่ 59 เส้นทางนี้ป่าเถื่อนถึงเพียงนี้เชียวหรือ?

เข็มเจาะที่มีความยาวเท่าฝ่ามือเล่มนั้น กำลังส่องประกายเย็นเยียบอยู่ภายใต้แสงเทียน

ใบหน้าที่ได้รับการดูแลเป็นอย่างดีของไท่โฮ่วซีดเผือดลงในทันที

นางสั่นเทาพลางถอยร่นไปที่มุมเตียง สายตากวาดผ่านซูชิงหลีไปอย่างรวดเร็วเพื่อมองหาหลานชายของตนอย่างเอาเป็นเอาตาย

“จิงหาน จิงหาน!”

“นังเด็กนี่ถืออาวุธสังหารอันใดอยู่ในมือกัน?”

“เจ้าจงรีบให้นางหยุดมือเดี๋ยวนี้! ข้าไม่รักษาแล้ว! อาการปวดหัวนี้ข้าทนเอาเองก็ได้!”

ฉู่จิงหานยืนอยู่ด้านข้าง ฉลองพระองค์ลำลองสีเหลืองอำพันขับเน้นให้รูปร่างสง่างามดุจหยก

บนใบหน้าของเขาประดับด้วยรอยยิ้มจนใจ สายตาเต็มไปด้วยการปลอบประโลม