ตอนที่ 0048

⬢⬢⬢

ตอนที่ 48 กลับกันเถอะ

ด้านนอกตำหนักฉือหนิง ระเบียงยาวเงียบสงบ

ไทเฮาทรงให้คนรับใช้ถอยออกไป เหลือเพียงองค์ชายฉู่จิงหานไว้เพียงคนเดียว

แววตาของหญิงชราแหลมคมดุจนกอินทรี จ้องมองหลานชายของตนตรง ๆ

“ถูกตาต้องใจแล้วรึ”

ไทเฮาเอ่ยไม่อ้อมค้อม

ฝีเท้าของฉู่จิงหานชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาดอกท้อคู่นั้นเปี่ยมด้วยความจริงจัง

เขาไม่ได้อิดออดแม้แต่น้อย พยักหน้าลงหนัก ๆ

“ขอรับ”