กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 14 เด็กดื้อ
พระชายาอ๋องเซวียนมองดูเข็มฉีดยาขนาดใหญ่ที่ส่องประกายเย็นเยียบนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายลงคอ
ทว่าเพื่อรักษาหน้าต่อหน้ารุ่ยอ๋อง นางจึงแสร้งทำเป็นใจเย็นแล้วสะบัดผ้าเช็ดหน้า
“กลัวสิ่งใด? เจ้าช่างไม่เคยพบเห็นโลกกว้างเสียจริง”
“ตอนที่เฉิงหมิงถูกฉีดยา ข้าที่เป็นพระชายาก็นั่งดูอยู่ข้างๆ ในใจนั้นสงบนิ่งยิ่งนัก”
“วิชาการแพทย์ของหมอเทวดาซูผู้นี้เลื่องลือว่ารวดเร็ว แม่นยำ และเด็ดขาด ใช้เวลาเพียงหนึ่งก้านธูป ซื่อจื่อก็สามารถลงจากเตียงมาวิ่งเล่นได้แล้ว เจ้าจะตื่นตระหนกไปไย?”
ชุ่ยเอ๋อร์สาวใช้ตัวน้อยที่ยืนอยู่ด้านหลังพระชายาอ๋องเซวียน ฟังแล้วมุมปากก็กระตุกไม่หยุด
นางรีบปิดตาของตนเองเงียบๆ พร้อมกับก่นด่าในใจอย่างบ้าคลั่ง
พอเถิดพระชายา!