กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกดารา
ตอนที่ 441 หวนรำลึกอดีต
“คุณพาฉันมาที่นี่ได้อย่างไรล่ะคะ”
ในโรงเรียนมัธยมปลายยามกลางคืน มีเพียงหอพักที่อยู่ไกลออกไปเปิดไฟไว้ประปราย บนสนามเด็กเล่นเงียบสงบจนเหลือเพียงเสียงลมพัดเสียดสีใบไม้ เหยาซูหลิงยืนอยู่ใต้ต้นไม้ ในใจมีความรู้สึกบางอย่างที่อธิบายไม่ถูก
“หลังจากนั้นกลับประเทศ ผมมักจะแวะมาดูที่นี่บ่อย ๆ ครับ”
ฉู่หมิงโจวก้าวเท้าเดินไปยังโซนเครื่องเล่นในสนาม บาร์คู่ตรงนั้นตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยวริมสนามหญ้า ราวเหล็กอันเย็นเยียบถูกคลุมด้วยหมอกยามค่ำคืนชั้นหนึ่ง
บาร์คู่อันใหม่เอี่ยมนี้ไม่ใช่เพราะได้รับการดูแลรักษาดีเยี่ยมอะไร แต่เป็นเพราะกาลเวลาเปลี่ยนผ่าน จึงเปลี่ยนเป็นชุดใหม่ตั้งนานแล้ว
“ยังจำที่นี่ได้ไหมครับ”